ไม่มีใครรู้ใจฉันเท่าเธอ จริง ๆ น๊ะ

เมื่อเข้าสู่อีกวัยของชีวิต  คน ๆ หนึ่งต้องพบกับคำว่ารัก  เมื่อรักกับรักมาเจอกัน  ก็เลยเกิดความรักของคน ๒ คน  แล้วสิ่งต่าง ๆ จะตามมาอยากมากมาย

เมื่อเป้าหมายของความรักไม่ได้มองแค่เล่น ๆ แต่เป็นเป้าหมายที่มีความหมายอย่างมากต่อคำว่าชีวิตคู่ของคน ๒ คน  ที่ต้องการหาคู่แท้  แม่ของลูก  หรือ  พ่อที่ดีของลูก

บางครั้ง  หลาย ๆ คู่  อาจจะไม่ได้เกิดความรักที่แท้จริง  (ผมคงไม่ต้องกล่าวอะไรมากมายเพราะว่าเห็นกันทั่วไปตามสิ่งแวดล้อมรอบตัว)  จนทำให้เกิดปัญหาครอบครัวตาม

คำว่าวัยอันควร  ผมก็เพิ่งเข้าใจและผมรอคอยคู่แท้มาโดยตลอด  และแล้วก็พบกับเธอคนนี้  เราเข้ากันได้ดี  เรารู้ใจกันและกัน  เราห่วงใยกัน  ฯลฯ  สิ่งที่สำคัญคือ  เรามีความมั่นคงและมีเป้าหมายเดียวกัน  จึงทำให้เรา ๒ คนคุยกันรู้เรื่อง  เข้าใจกันง่าย  อีกอย่างเราก็เติมกำลังใจให้กันตลอดเวลา  แซวกันอยู่ ๒ คนนี้แหละ  ไม่เป็นอันแซวใครทั้งนั้น  (ขออภัยนะครับที่เรา ๒ คนไม่อาจจะแซวใครได้  อิอิ...)  


เมื่อชีวิตของผมเดินทางมาถึง  ณ  จุดนี้  ผสานกับมีความมุ่งมั่นที่จะมีครอบครัวที่อบอุ่น  (ประมาณว่าครอบครัวต้องมาก่อน ^_^)  ผมก็มีเป้าหมายชัดเจนมากขึ้น  ทำใหู้้รู้ว่า...ผมจะดำเนินชีวิตอย่างไรให้ดีขึ้นและเหมาะสมขึ้น  

สุดท้ายนนี้  การอยู่คนเดียวบางครั้งก็ดี  แต่พอถึงวัย ๆ หนึ่งก็ไม่ดี  เพราะอยู่คนเดียวมันเปลี่ยวหัวใจ  ทำโน่นทำนี่คนเดียวมันเหงา  ไม่มีที่ปรึกษา  มันต่างกันมาก  เมื่อเรามีกันและกัน  เวลาทำอะไร  ผมก็ชอบปรึกษาหารือ  ลงความเห็นกันในแต่ละเรื่อง  และได้หยอกล้อเล่นกันตามประสาคนรักกัน  

จากที่กล่าวมาทั้งหมด  บางคนอาจจะไม่ชอบปรึกษากันก็มี  ชอบเอาแต่ใจก็มี  ทั้งนี้การเลือกคู่ชีวิตต้องหาคนที่เหมาะสมเท่านั้น  หากเลือกคนไม่เหมาะสมแล้วครอบครัวก็จะลำบาก

หวังว่าบทความนี้จะเหมาะกับทุกคนนะครับ ^_^
ขอบคุณที่ติดตามครับ

ความคิดเห็น